Lekarz i nauczyciel
Lekarz to zawód, który powinien zdobywać każdy czujący powołanie. Jest to zawód wymagający specjalnej troski. Lekarz może uchodzić za nadczłowieka. Ludzie są słabi, mają słabości, kłamią, idą skróconą drogą, są po prostu leniwi. A w przypadku zapobiegania lub leczenia chorób takie zachowanie nie może występować. Dlatego lekarzy dobiera się dokładnie, z zastanowieniem, bez pośpiechu. W naszym kraju, by zdobyć tytuł lekarza, trzeba ukończyć jednolite studia, które trwają sześć lat. Każdy pretendujący na lekarza uczy się najpierw podstaw, w skład której wchodzi bardzo wiele szczegółów. Dlatego, jeżeli ktoś chce uzyskać tytuł lekarza, musi przejść przez proces sześciu lat studiów. Ale jeżeli człowiek chce zdobyć tytuł lekarza specjalisty, nie jest to już takie łatwe. Lekarze ciągle muszą się uczyć, ludzkie ciało jest zbyt złożone, by w szybkim tempie nauczyć się jego funkcjonowania. Dlatego by zdobyć tytuł specjalisty w danej dziedzinie, formalnie należy szkolić się blisko od piętnastu do dwunastu lat. Nauczyciel to jeden z wielu zawodów z powołaniem. Oznacza to, że osoba chcąca wykonywać to zadanie, powinna tego chcieć, ponieważ to lubi, a nie dlatego, że chce zarabiać pieniądze. Jak się później okaże, wynagrodzenia nauczycielskie nie są wcale takie bajeczne, jak się wydaje, to po pierwsze. A po drugie, trzeba mieć w sobie dużo samozaparcia, chęci i pasji, by stać się dobrym nauczycielem, chcącym pomagać uczniom i w dodatku robić to bez większych komplikacji. Jednak nauczyciele tego typu wydają się być tylko i wyłącznie produktem hollywoodzkich filmów. Zazwyczaj obraz nauczyciela kształtuje się sztywnym człowiekiem, który chce jedynie skończyć lekcje tak samo mocno jak uczniowie, z tym, że to on siedzi po tej straszniejszej stronie biurka. Dzisiejsi nauczyciele nie mają łatwego życia – albo dają sobie w kaszę dmuchać, albo nie dają. Nauczyciel nie może już być brutalnym wobec uczniów – czasy się zmieniają i to nauczyciel może być pomiatanym. Albo może tego unikać. Ale nigdy nie atakować. Reporterem wojennym jest dziennikarz opisujący realie wojenne. Najbardziej popularnym w historii tego typu dziennikarzem był zdecydownie Edward Murrow, który przebywał ciągle na pierwszym froncie i zdawał relacje dla całych Stanów Zjednoczonych. Niegdyś jednak zawód reportera był niebezpieczny z tego względu, że reporter mógł oberwać odłamkiem wybuchowym, bardziej niechcący. W dzisiejszych czasach, zwłaszcza podczas wojny w Iraku, gdzie ekstremiści atakują zwłaszcza dziennikarzy, bardzo często ich uprowadzają i przetrzymują w charakterze zakładników. Dobrym przykłądem jest ostatnio zabity Waldemar Milewicz, który został zamordowany w dwa tysiące czwartym roku, siódmego maja. Chciał tylko przekazywać ludziom to, co dzieje się na świecie, a zginął śmiercią zupełnie niepotrzebną. Reporterzy wojenni chcą przekazać ludziom to, co dzieje się między konfliktem obu stron, pokazać, że nie żyjemy w utopii i każdego może to spotkać. Jednym z najbardziej interesujących polskich reporterów wojenny był Ryszard Kapuściński, a jest Wojciech Jagielski.
Najbardziej ruchliwy punkt miasta, godzina szczytu. Ochrona dostrzega podejrzany pakunek. Wstrzymano ruch, ewakuowano ludzi a do akcji wkracza drużyna antyterrorystyczna. Ładunek wybuchowy, mimo, że często okazuje się atrapą, zawsze jest prawdopodobieństwo, że to nie żadna fikcja. W takim zawodzie nie można sobie pozwolić na zbagatelizowanie sygnału. Szybkość nie jest wskazana, lecz zgubna zwłaszcza dla pirotechnika. Ale każda minuta się liczy. Tylko rozsądek i metoda gwarantują sukces, czyli przeżycie. Każdy, kto wykonuje niebezpieczny zawód twierdzi, ze niebezpieczeństwo można zlikwidować tylko perfekcją. Dla pirotechnika, strażaka, pilota to nie szczęście, ale doświadczenie jest gwarancją przeżycia. W czasie ćwiczeń nabierają zaufania do siebie jak i do sprzętu. Kaskader zajmuje się ewolucją z samochodami czy motocyklami. Dla nich to codzienność i nie uznają to, co robią za wyjątkowo trudne. Trener dzikich zwierząt to zawód wymagający bardzo długiego i żmudnego treningu. Dzikie zwierzęta, nawet te zaprzyjaźnione z człowiekiem potrafią być bardzo niebezpieczne. Górnik, pomimo coraz bardziej nowoczesnego sprzętu i technologii, którą wykorzystuje przy wydobyciu węgla, narażony jest nadal w wysokim stopniu na katastrofy, które w 89% kończą się śmiercią. Jak zawsze rano przed rozpoczęciem pracy wypijasz kawę z koleżankami z biura. Robisz to z przyjemnością, ponieważ jest to moment na plotki, na dowiedzenie się, co nowego u każdej z was słychać. Oczywiście masz wybraną jedną, z która najlepiej się dogadujesz i traktujesz ją jak przyjaciółkę. Dzieje się tak, dlatego, że w dzisiejszych czasach człowiek zbyt dużo czasu poświęca na prace a w weekend po prostu nie siły na podtrzymywanie przyjaźni z dawnych lat. Ale czy przyjaźń stworzona w pracy ma szanse na przetrwanie? Chciałabym powiedzieć, że tak, ale niestety zbyt często zdarza się interesowność naszych przyjacielskich stosunków przede wszystkim w pracy. Jak sprawdzić czy ta osoba robi to z własnej woli niczym nie kierowanej? Możesz w tajemnicy powierzyć jej pewną poufną informacje związaną ze zwolnieniami planowanymi w pracy. Podkreśl, żeby nikomu o tym nie mówiła, bo nie chcesz, żeby szef dowiedział się, że takie informacje wychodzą przed faktem. Jeżeli jest to Twoja prawdziwa przyjaciółka zostanie to miedzy wami, jeżeli natomiast informacja zostanie puszczona w obieg będziesz wiedziała, że nie jest to osoba godna zaufania. W każdym miejscu możesz znaleźć prawdziwą przyjaźń, ale musisz być ostrożna, zwłaszcza w pracy. Kryzys to słowo brzmi strasznie, ale wielu ludzi twierdz, że termin ten w ostatnim czasie jest nagminnie nadużywany. Czy to oznacza, że problem powstał w ludzkie podświadomości? Jeszcze dwa lata temu w Polsce brakowało rąk do pacy. To pracownik dyktował warunki i wiódł prym ad pracodawcom. Na pewno nie była to zdrowa sytuacja. A czy teraz jest lepiej? Z każdej strony słyszymy, że kto został zwolniony czy że w najbliższym czasie będą zwiększone redukcje zatrudnień, w zakładzie, w którym pracujesz. Wpływa to bardzo negatywnie na nasze samopoczucie, na relacje, jakie występują pomiędzy pracownikami i relacje rodzinne. Musisz nauczyć się brać takie plotki z przymrużenie oka. Oczywiście nie możesz całkowicie ich lekceważyć, bo to świadczyłoby o zbyt dużym mniemaniu o własnej osobie. Ale nie możesz opaść ze skrajności w skrajność. Rozumiem, ciężko obok takich plotek jest przejść obojętnie, ale zastanów się, jakie są realne szanse, że to właśnie Ty zostaniesz zwolniona. Jeżeli czujesz, że następną bezrobotną osobą możesz być Ty, na nic nie czekaj. Weź się do szukania pracy, aby mieć alternatywę wyboru. Musisz także, już od dzisiaj przyjrzeć się swoim wydatkom i zastanowić się ile pieniędzy mogłabyś zaoszczędzić a wydajesz na zbędne rzeczy. Pieniądze na czarną godzinę dają psychiczny komfort.