Bankowość
W historii bankowości przewinęło się bardzo wiele nazw różnych banków. Jednym z nich jest Creditanstalt. Był to bank austriacki. Jego siedziba znajdowała się w Wiedniu. Placówka ta została powołana do życia dokładnie w połowie lat pięćdziesiątych dziewiętnastego stulecia. Dokonała tego bardzo znana rodzina Żydów niemieckich, a mianowicie Rothschildowie. Creditanstalt nie potrzebował zbyt wiele czasu, ażeby zyskać ogromną popularność i stać się wkrótce największym oraz najbardziej liczącym się bankiem w całych Austro-Węgrzech. Kiedy początek lat trzydziestych minionego wieku przyniósł wieli kryzys finansowy, instytucja ta była jedną z rozlicznych, jakie wówczas ogłosiły upadłość. Jednakże udało się jej przetrwać te trudne czasy. Po zakończeniu drugiej wojny bank znacjonalizowano – i w ten oto sposób zamienił się w instytucję, której podstawowym celem działalności było wspieranie ekonomii austriackiej. Inwestował on wówczas w bardzo wiele znanych kompanii, jak między innymi Steyr-Daimler-Puch. Polska Krajowa Kasa Pożyczkowa była jedną z instytucji, jakie w naszym kraju funkcjonowały w pierwszej połowie dwudziestego wieku. Do życia powołano ją na dwa lata przed zakończeniem pierwszej wojny światowej. Działała w sumie przez osiem lat. Był to bank emisyjny, a decyzję o jego założeniu podjęły niemieckie władze (pamiętać bowiem należy, iż Polska znajdowała się jeszcze wtedy pod zaborami). Zadaniem Kasy było emitowanie marek polskich. Bezpośrednią przyczyną zlikwidowania tej instytucji stało się ustanowienie innej, a mianowicie Banku Polskiego, którego zadaniem również było emitowanie waluty – z tą różnicą, że nie niemieckiej, a polskiej. Przygotowania do zlikwidowania Polskiej Krajowej Kasy Pożyczkowej rozpoczęto już w trzy lata od momentu jej założenia (czyli rok po tym, jak Polska znowu stała się niepodległym państwem). Sprawa nabrała kolorów w momencie, kiedy na stanowisko szefa polskiego rządu powołany został Władysław Grabski – przeprowadził stosowną reformę zwaną reformą Grabskiego.